


"Als de Aagstellti vom Benedikt P. Ratzinger, Rorschachs Pfarrer Eigemaa, dä loot im Früehlig da frisch putzti Pfarreibötli immer mitemene chline schrischtliche Feschtakt uf de See. Damol isches recht überbordet zu und her gange, Chopf voraa isch er isr Wasser, mitsamt de Chleider, em Portemonaie und sim Handy.
Es heisst doch, i de Not söll me de Herrgott aarüefe, da goht aber bim Eigemaa nöd, well sis Handy statt emene Klingelton en Gurgeltn gha hätt. Und übers Wasser laufe, so wiä de Jesus, hätt dä Eigenmaa au nöd chönne - für da müesst er wüsse, wo d'Pföschte sind. Drum gits ä neue Buureregle: Goht im Früehlig s'Boot ist Wasser - wird esem Egemaa en Nasser."
"Fascht scho kriminell isch s'Verhältnis vom Vetsch und es Stadtrot gsi. De Vetsch hätt nämli kei Betriebsbewilligung übercho, dewiel wär das es idyllisches Gäschtehuus am See gsi, mit sozialem Nutze. Ganz guet gheizt, so dass d'Bewohnerinnen immer heiss hend und a dä Chleider sparä chönd.
Dä Stadtrot hätt kei Bewilligung geh, er wölli keis Puff im Zentrum. Sonen Widerspruch, meh Puff als wiä dä mit de Parkplätz chamer jo gar nöd ha. Und diä Plätz usserhalb vom Zentrum sind i dem Dreckloch Rorschach nöd staubfrei, au nöd für dä säb Schrieberling usem Rorschacherberg. Do mueni scho Ernst-haftend säge: Liäber en staubige Platz am See als es dräckiges Buurewaid-Gschäft am Berg."
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen